Varsoviae nata
per rete divulgata
ad omnia scitu digna spectans

2004 - 2014
IAM DECEM
ANNOS!
Jovis die 14 mensis Decembris 2017
Prima
Nuntii
Acta
Crater nugarum
Miscellanea
In orbe
Politica
Scientiae
Valetudo & medicina
Athletica
Oeconomia
Homines
Socialia
Percontatio
Religio
Opiniones
Insolita
Chronicae
Epistula Leonina
Nuntii Finnici
Sanctus
Cultura
Historia
Biographiae
Cinemata
Libri
Cultus Civilis
Poesis
Ellenica
Otium
Ars vivendi
Periegetica
Crucigramma
Hebdomada aenigmatum
Fabulae
Holmesiaca
Narrationes
Superbia & odium
Crabatus
Varia
Vita Latina
Textus varii
Scholastica
Epistulae lectorum
Tempestas
Qui simus
Archiva
Annus 2017
Annus 2016
Annus 2015
Annus 2014
Annus 2013
Annus 2012
Annus 2011
Annus 2010
Annus 2009
Annus 2008
Annus 2007
Annus 2006
Annus 2005
Annus 2004

CULTUS

SENTENTIAE LATINAE: DE AMICITIA

Quid est amicitia? Hoc verbum, cui eadem origo amoris est, artissimum vinculum, excepta propinquitate, inter homines declarat, sed saepius mendax, ab utilitate, ex sententiis nobis ab antiquis traditis, non vacuum id constat fuisse.

“Amicitia magis elucet inter aequales” (Cic. De amicita, 101). Quae sententia, sumpta ab opere quo Cicero de hac consuetudine tractavit, eandem equidem aetatem confirmare amicitiam explicat , quamquam non sine communi virtute nasci et permanere potest: “Virtus, virtus,… et conciliat amicitias et conservat. In ea est enim convenientia rerum, in ea stabilitas, in ea constantia” (100). Eandem opinionem ipse Cicero antea aperuerat: si amicitiae ab utilitate conglutinantur, mutata re, dissolvuntur; sed natura non potest mutari, “idcirco verae amicitiae sempiternae sunt”(32). Alia dicta in eodem opere de rei gravitate monent: “Non aqua non igni…locis pluribus utimur quam amicitia”(22); “Solem e mundo tollere videntur qui amicitiam e vita tollunt” (47). Non facile tamen amicitia procedit : “multos modios salis simul edendos esse, ut amicitiae munus expletum sit”(67). Quo modo se ostendit? “Amicus certus in re incerta cernitur” (64), ut etiam pater Ennius opinatus est.

Plurimae sunt sententiae quae consensum et communionem amicitiae collaudant, ex quibus nonnullas elegi: “Amicorum esse communia omnia” (Cic. De officiis, 1, 51); “Amici vitia si feras, facias tua” (Publ. Syr. Sententiae, A 10); “Amicum an nomen habeas, aperit calamitas” (Publ. Syr. A, 41); “Communia esse amicorum inter se omnia” (Ter. Adelphoe, v. 804); “Cum amico omnia amara et dulcia comunicata velim” (Fronto, Epistulae ad amicos, 1, 17); illud proverbium, omnibus notum, a vetere Testamento (Siracides, 6, 14) sumptum est :“Qui invenit illum (amicum) invenit thesaurum”.

Alii scriptores alio modo de discrimine amicitiae disputant, plerumque ad pessimismum attinentes. “Amicus diu quaeritur, vix invenitur, difficile servatur” scribit Sanctus Hieronymus (Ep., 3,6), qui eodem loco suam mentem firmat: “Amicitia quae desinere potest vera numquam fuit”. In alia epistula iterum de huius vinculi fragilitate addidit: “Facile ex amico inimicum facies cui promissa non reddas” (148, 30).

Ovidius exul (Tristia, 1,9, 5-6) ab omnibus desertus : “donec eris sospes, multos numerabis amicos: / tempora si fuerint nubila, solus eris”; “illud amicitiae sanctum et uenerabile nomen / re tibi pro vili sub pedibusque iacet?”(1, 8, 15-16).

Curtius Rufus (Historiae Alexandri Magni) amicitiam non exsistere posse putat nisi inter eos eiusdem condicionis: “Firmissima est inter pares amicitia”, cum bellum inter eos absit (7,8,27); “Inter dominum et servum nulla amicitia est”(7,8,28): victi non amici aestimandi sunt, tamen iura etiam in pace servant.

Lucanus poeta, sermonem ministrorum fingens, quo Ptolemaeo de Pompei nece suaderent hunc versum scripsit: “nulla fides umquam miseros elegit amicos”( Pharsalia, 8, 535). Sic publica ratio, exuta prisca fide, ad scelestam caedem Pharaonem impulit.

Ut finem commentationi ponam, sententiam philosophi Severini Boethii (De consolatione philosophiae, 3,5,13) proferam; in vincula coniectus, capite damnatus de inanitate bonorum humanorum cogitavit: “quae est igitur ista potentia, quam pertimescunt habentes, quam nec cum habere velis tutus sis et cum deponere cupias vitare non possis? An praesidio sunt amici quos non virtus sed fortuna conciliat? Sed quem felicitas amicum fecit infortunium faciet inimicum. Quae vero pestis efficacior ad nocendum quam familiaris inimicus?”

Scripsit Lydia Ariminensis



Profectae de profectura edita sunt!

  HISTORIA
TRAIANUS OPTIMUS PRINCEPS
Ante MCM annos primus imperator adoptivus obiit
  SANCTUS
EVANGELIUM SECUNDUM MARCUM (cap.11)
Conversio in Latinitatem classicam hic praebetur
  CULTUS
SENTENTIAE GRAECAE LATINE TRANSLATAE (III)
Plurima sunt dicta Graecorum Romanis notissima
  LIBRI
Novus liber Latinus, qui "Calio. Fabula Latina"inscribitur
  ARS VIVENDI
Lactuca farta
Ecce vobis patina e Campania ad rusticas cenas temporis Natalis!

 

Latine loqui disce!!


Subnotationes fient
ante finem Septembris.

==============

=============

AMICI EPHEMERIDIS: