Varsoviae nata
per rete divulgata
ad omnia scitu digna spectans

Jovis die 12 mensis Decembris 2019
Prima
Nuntii
Acta
Crater nugarum
Miscellanea
In orbe
Politica
Scientiae
Valetudo & medicina
Athletica
Oeconomia
Homines
Socialia
Percontatio
Religio
Opiniones
Insolita
Chronicae
Epistula Leonina
Sanctus
Cultura
Historia
Biographiae
Cinemata
Libri
Cultus Civilis
Poesis
Ellenica
Otium
Ars vivendi
Periegetica
Crucigramma
Hebdomada aenigmatum
facetiae
Fabulae
Holmesiaca
Narrationes
Superbia & odium
Crabatus
Varia
Vita Latina
Textus varii
Scholastica
Epistulae lectorum
Tempestas
Qui simus
Archiva
Annus 2019
Annus 2018
Annus 2017
Annus 2016
Annus 2015
Annus 2014
Annus 2013
Annus 2012
Annus 2011
Annus 2010
Annus 2009
Annus 2008
Annus 2007
Annus 2006
Annus 2005
Annus 2004

ELLENICA

Τῆς θανάτου καὶ τοῦ βίου δαίμων

De origine verborum (XIV)

πλοῦτος: divitiae, copia, opes, abundantia

Verbum Graecum apud antiquos vere notum est, etsi maxime novis in idiomasin voces peperit: exempli gratia apud Britannos verbum "plutocracy", quod Italico sermone "plutocrazia" dicitur, id est potentia ab opulentia parta, ἀπὸ τοῦ πλούτου et τοῦ κράτους, quod ex opibus ac potentia significatur.

Grai tamen duos verebantur deos, qui eadem voce nominabantur et, etiamsi non bene comperitur, ab eadem nominali stirpe nuncupabantur: Πλοῦτος et Πλούτων, quorum alter abundantiae προσοποποιία est, alter infernus est deus. Quid commune inveniri potest ambobus? Sicut ille Strabo in Γεωγραφικοῖς (III, 9) exposuit, ille Pluton, qui eodem modo Latine veneratur, argenti venas desub praebet atque tellurem uberem fovet:

(scil. Ποσειδώνιος) καθόλου δ' ἂν εἶπε (φησίν) ἰδών τις τοὺς τόπους θησαυροὺς εἶναι φύσεως ἀενάους ἢ ταμιεῖον ἡγεμονίας ἀνέκλειπτον· οὐ γὰρ πλουσία μόνον ἀλλὰ καὶ ὑπόπλουτος ἦν (φησίν) ἡ χώρα, καὶ παρ' ἐκείνοις ὡς ἀληθῶς τὸν ὑποχθόνιον τόπον οὐχ ὁ Ἅιδης ἀλλ' ὁ Πλούτων κατοικεῖ. τοιαῦτα μὲν οὖν ἐν ὡραίῳ σχήματι εἴρηκε περὶ τούτων, ὡς ἂν ἐκ μετάλλου καὶ αὐτὸς πολλῷ χρώμενος τῷ λόγῳ. τὴν δ' ἐπιμέλειαν φράζων τὴν τῶν μεταλλευόντων παρατίθησι τὸ τοῦ Φαληρέως, ὅτι φησὶν ἐκεῖνος ἐπὶ τῶν Ἀττικῶν ἀργυρείων, οὕτω συντόνως ὀρύττειν τοὺς ἀνθρώπους ὡς ἂν προσδοκώντων αὐτὸν ἀνάξειν τὸν Πλούτωνα.

Omnes locos sicut gazas esse diceret quidam, cum videret natura aeternos, aut sicut repositorium capacitate infinitum: nam non copia sola aderat super terram, sed venis quoque dives erat locus; apud incolas re vera traditur haud ille Hades, sed Pluto huius loci inferos detinere. Quae optima dispositione exhibuit, quamvis et ille de venis longo sermone frui studeret. Cum enim curam argentariam describeret, Falereorum sitim exemplat, quod omnino dixit de Atticis argentariis: celerrime eos exarare, velut ipsum Ditem in eos dominari.

Andreas Latine interpretatus est


Scripsit Didacus et Franciscus Ticinensis



Profectae de profectura edita sunt!

  CULTUS
LEONARDUS(V)
De vita et operibus viri summi ingenii
  SANCTUS
EVANGELIUM SECUNDUM LUCAM (XIV)
Conversum in Latinitatem classicam offertur
  ELLENICA
Ἡ κρύφα θεός
De origine verborum (XV)
  ELLENICA
Τῆς θανάτου καὶ τοῦ βίου δαίμων
De origine verborum (XIV)
  CULTUS
Quomodo fabula et narratio, genere structura, potentia per tempora distinctae, in unum denique vergant

 

Latine loqui disce!!


Subnotationes fient
ante finem Septembris.

==============

=============

AMICI EPHEMERIDIS: