Varsoviae nata
per rete divulgata
ad omnia scitu digna spectans

Saturni die 5 mensis Decembris 2020
Prima
Nuntii
Acta
Crater nugarum
Miscellanea
In orbe
Politica
Scientiae
Valetudo & medicina
Athletica
Oeconomia
Homines
Socialia
Percontatio
Religio
Opiniones
Insolita
Chronicae
Epistula Leonina
Sanctus
Matterae
In Tempore "Coronario"
Cultura
Historia
Biographiae
Cinemata
Libri
Cultus Civilis
Poesis
Ellenica
Gnomon
Otium
Ars vivendi
Periegetica
Crucigramma
Hebdomada aenigmatum
facetiae
Fabulae
Holmesiaca
Detector Vacca
Narrationes
Superbia & odium
Crabatus
Varia
Vita Latina
Textus varii
Scholastica
Epistulae lectorum
Tempestas
Qui simus
Archiva
Annus 2020
Annus 2019
Annus 2018
Annus 2017
Annus 2016
Annus 2015
Annus 2014
Annus 2013
Annus 2012
Annus 2011
Annus 2010
Annus 2009
Annus 2008
Annus 2007
Annus 2006
Annus 2005
Annus 2004

ELLENICA

Ὑπὲρ ἀσιτίας

De origine verborum (XXXIII)

De verborum differentiis multa auctores praescripserunt, quae saepe eodem sermone investingatur sed ex aliis sermonibus non tam saepe perspiciuntur: Latino sermone enim “ieiunius” ut ἂσιτος significetur dicimus, quod enim ex eadem stirpe eius ientaculi; ambo enim sunt ex eadem stirpe illius ientandi, id est ientaculo vescendi. Quoius stirps tamen ille grammaticus Alfredus Ernout non longius radicitusve inspicit, quae demum hoc modo examinatur. Illud ideo ientaculum fortasse significationem sibi praebet in ieiunii intermissione. Quod ieiunium in illa epistula ad Lucilium (VII,68) de corporis vitiis invenitur:

Quid autem loqueris? quod homines de aliis libentissime faciunt, de te apud te male existima: assuesces et dicere verum et audire. Id autem maxime tracta quod in te esse infirmissimum senties. [7] Nota habet sui quisque corporis vitia. Itaque alius vomitu levat stomachum, alius frequenti cibo fulcit, alius interposito ieiunio corpus exhaurit et purgat.

Graeco sermone tamen de ieiunio nonnula apparantur verba: ἂσιτος, id est ἀπὸ τοῦ α privativum et τοῦ σίτου, quod Latine per formulam secus ac cibum sive sine cibo diceremus, atque ἀβοσκής, id est ἀπὸ τοῦ α idem et τοῦ βόσκειν, id est sine victu. Quo denim in illius Penelopis ieiunio inspicitur, quae de Telemachi filii fortunis atque Procorum dolis in eum longinque spectat (IV, 787-790):

ἡ δ' ὑπερωΐῳ αὖθι περίφρων Πηνελόπεια

κεῖτ' ἄρ' ἄσιτος, ἄπαστος ἐδητύος ἠδὲ ποτῆτος,

ὁρμαίνουσ', ἤ οἱ θάνατον φύγοι υἱὸς ἀμύμων,

ἦ ὅ γ' ὑπὸ μνηστῆρσιν ὑπερφιάλοισι δαμείη.

Callida tamen exspectabat Penelopes

Ac sine victu potuve ieiunia iacebat,

utrum mortis effugium inveturus esset filius

honestus an eum interfecturi Proci audaces cogitans.

Verbum Latinum tamen multa peperit et in posteritate: illum verbum Francogallico dé-juner enim in illo ieiunio omnia tenet, quod enim in interruptione nocturni ieiunii significatur, eodemque more verbum Hibericum desayunar, quae ambo "iento" significare videntur.

Andreas Latine interpretatus est

Scripsit Didacus et Franciscus Ticinensis



Profectae de profectura edita sunt!

  CULTUS
DE OBSCURO OBITU RAPHAELIS SANZIO (II)
De re adhuc disputatur
  HERMETICA
Albente caelo
Haicu Latinum ab "Opaca Fronde"
  CULTUS
DE NOVO INVENTO POMPEIANO
Duo corpora prope integra restituta sunt
  HISTORIA
DE OBSCURO OBITU RAPHAELIS SANZIO (I)
Incerta est mortis causa
  ELLENICA
Superstitio siue δεισιδαιμονία
Περὶ τοῦ Θεοφράστου χαρακτῆρος

 

Latine loqui disce!!


Subnotationes fient
ante finem Septembris.

==============

=============

AMICI EPHEMERIDIS: