SUMMARIUM "LAMPADIS" MENSIS AUGUSTI

            Thomas Budzyński, vir Musis amicissimus multarumque artium cultor, declarat se semper in vita omnia optima sperare. Quin etiam putat eos, qui tali spe careant – utpote iuvenis vicinus, quem olim norat – certo certius vitam esse pessumdaturos.

Ipse tamen Budzyński putat pueritiam esse felicissimum tempus vitae et saepe ad eam mente redit ut ad paradisum amissum. Cum autem de rebus, quae nunc aguntur, loquitur, amaritudo quaedam in eius verbis sentitur. Nempe dicit se emissiones radiophonicas et televisivas iam numquam auscultare, quia ei videntur tantum vulgo rudi et profano destinatae. Tum quasi alteram faciem Budzynii cernimus: non est bonae spei plenus, sed maestus ac deiectus, ut femina, de qua narrat hic limericus:

 

Once a man left his wife. You know why?

She developed a stye on her eye.

                        She exclaimed: “Stupid swine,

                        styes are stylish and fine!

Who ignores that, should stay in a sty!”

 

Quod carmen ita Polonice et Latine verti:

 

Pewną panią mąż rzucił w Maroku,

kiedy jęczmień jej wyrósł na oku.

                        – Ty masz za złe jęczmieniom,

                        że się blaskiem tęcz mienią,

wolisz – rzekła – szarzyznę, ty ćwoku!

 

Facit, quandam ut linquat maritus,

in palpebra hordeolus situs.

                        – Olim corde oblato,

                        dum sum hordeolato

vultu, abis amoris oblitus?!

 

                                                                                  Nicolaus Simonides