Varsoviae nata
per rete divulgata
ad omnia scitu digna spectans

Veneris die 24 mensis Septembris 2021
Prima
Nuntii
Acta
Crater nugarum
Miscellanea
In orbe
Politica
Scientiae
Valetudo & medicina
Athletica
Oeconomia
Homines
Socialia
Percontatio
Religio
Opiniones
Insolita
Chronicae
Epistula Leonina
Sanctus
Matterae
In Tempore "Coronario"
Cultura
Historia
Biographiae
Cinemata
Libri
Cultus Civilis
Poesis
Ellenica
Gnomon
Otium
Ars vivendi
Periegetica
Crucigramma
Hebdomada aenigmatum
facetiae
Fabulae
Holmesiaca
Detector Vacca
Narrationes
Superbia & odium
Crabatus
Varia
Vita Latina
Textus varii
Scholastica
Epistulae lectorum
Tempestas
Qui simus
Archiva
Annus 2021
Annus 2020
Annus 2019
Annus 2018
Annus 2017
Annus 2016
Annus 2015
Annus 2014
Annus 2013
Annus 2012
Annus 2011
Annus 2010
Annus 2009
Annus 2008
Annus 2007
Annus 2006
Annus 2005
Annus 2004

POESIS

Infernorum X: Farinata degli Uberti - Dantis Allagherii Divina Comoedia

Angustum per iter, murum inter Ditis et inter
Supplicia, incedit doctor meus, atque ego juxta
Post terga, incipioque: 0 virtus summa, nefandos
Quae me per circos, quo visum est, arbitra ducis.
Eflare , atque meis indulgens annue votis :
Fasne est per tumulos populum spectare jacentem?
claudentur, dixit, cum quisque redibit
Omnes namque patent, nec custos assidet ullus.
Omnes Josapiiat a valle, et supera ossa relicta sub aura
Sumpserit. Hic proprio loca designata sepuJchro
Cum doctore tenent Epicuri de grege alumni.
Qui statuunt animam cum corpore morte resolvi.
Quare hic cuncta cito lient manifesta roganti,
Et desiderio pariter, quod dicere mussas.
Huic ego respondi: Bone dux, quae corde voluto,
Haud celo, nisi pauca licet quia verba profari,
Quod vice non una, te praecipiente, paravi.
0 Tunsce, igniferam qui praeterlaberis urbem
Vivus adhuc ita honesta loquens, tibi sistere gressum
Hic placeat : tua nam te prodidit ipsa loquela
Illa gente satum , quam patria nobilis edit.
Cui fortasse fui nimium nimiumque molestus.
Hunc subito sonitum ex arcis emiserat una.
Quare ductorem propius, suadente pavore,
Accessi. Ille autem mihi: Respice; quid facis? inquit.
Cerne Farinatam, qui sese arrexit, et adslat,
Pube tenus totum videas. Jam lixa manebat
Hujus in os acies oculi, cum pectus et amplam
Sustulit is frontem, veluti si Erebumque Chaosque
Temneret indignans: tum vero animosa levisque
Dexira ducis tumulos contra me impellit ad ipsum.
Sic fando: Tua sint numerata ac libera verba.
Utque steti ante arcam, paullum me lumine lustrat:
Deinde quasi iratus: Quibus es majoribus ortus?
Dixit. Ego, qui aderam cupide parere paratus.
Id non celavi, nitide sed cuncta retexi.
Triste supercilium tum sustulit ille parumper,
Atque inquit: Gens vestra mihi primisque meorum
Atque meae genti fuit acriter aversata:
Bis ideo hanc fudi. Huic contra: Si fusa profugit.
Bis tamen huc rursus reditum tulit undique; at istam
Non bene noverunt vestri artem. Hic umbra recluso
Busto alia assurgens, mento tenus exserit ora
Hunc propter. Genubus se, credo, innixa levarat.
Huc illuc volvens oculos, totumque pererrans
Visu me tacito, stetit, ut qui noscere averet,
Num quis venisset mecum. Et frustrata tuentem
Spes est, illacrimans: Si hoc coecum carceris antrum
Sublimi ingenio fretus perlaberis, inquit,
Natus ubi metis 'est? Quianam non adslat et ipse
Tecum? Ego tunc illi: Non per me haec regna subivi;
Est mihi dux, illic qui praestolatur, et ille est,
Cujus fors vester despexit carmina Guidus.
Et verba et ratio poenae mihi nomen aperte
Hujus prodiderant; quare sic plena remisi
Responsa. Isque statim totum se arrexit et inquit;
Heu, quid ais, vester despexit? An ille superstes
Non est? Illi oculos non icit amabile lumen?
Nonnihil ut sensit rae respondere moratum,
Recidit inversus, nec protulit amplius ora.
At vero ille alter spectandus pectore celso.
Pro quo constiteram, vultum haud mutare, nec hilum
Cervicem indomitam motare aut flectere corpus.
Si male (in incepto perstans) didicisse feruntur
Hanc artem nostri, id vero me saevius urit
Quam meus hic lectus, sed quinquaginta regressam
Haud videas vicibus dominam loca nostra regentem.
Ille inquit, cum per te disces ipse vicissim.
Quam gravis ars ea sit. Superas elapsus in oras
Sic aliis praestare queas „ da noscere caussam,
Cur in quaque sua sit gens illa impia lege
Sic nostris. — Ego ad haec: Strages et magna ruina,
Arbia quam volvit rubro saturata colore,
Has resonare preces nostrum jubet undique templum.
Isque ubi quassavit caput, imo pectore ducens
Singultum, dixit: Sed non ego solus in illa,
Nec me certe aliis socium, nisi caussa fuisset.
Junxissem. Verum ipse fui, qui solus ibidem,
Cum Florentinam pateretur caetera turba
Urbem deleri, sum ausus defendere coram
At tu, sic olim tuto gens vestra quiescat,
Orans quaesivi, ne istum mihi solvere nodum
Abnue, quo nunc implicita est sententia nostra.
Si bene ego audivi, visa est mens vestra videre
Ante, quod adducant labentia tempora posthac,
Ast aliter quod adest. Nos, laesi lumine ad instar,
Quae procul a nobis distant, ventura tuemur;
Dux supremus adhuc hoc nobis lumine splendet,
Inquit, sed quidquid propius succurrit adestve,
Fallit continuo mentem praesentium inanem;
Et nisi quis doceat, res vestras scire nequimus.
Conjicere hinc tibi erit, nobis ut tota peribit
Vis cognoscendi, postquam sit clausa futuri
Janua. — Tum veluti percussus corda dolore
Oh culpam, dixi: Lapso illi tu ista reporta
Dicta, suum ualum vivis conjunctum agere aevum.
Quod si muta illi mea tunc responsa fuere,
Effice, ut ille sciat, me jam secus esse putasse.
Mentis ob errorem nuper te fante solutum.
Alloquio me jam ductor revocabat ab illo:
Quare ipsum oravi multo properantius, ut me,
Altera si qua sibi conjuncta sit umbra, doceret.
Plus quam mille jacent hic mecum, ait ille; secundus
Hic intus Fridiucus, et ostro splendidus olim
Ille jacet positus princeps in cardine celso,
Et reliquos sileo. ' Dein totum se abdidit arca.
Ast ego ad antiquum verti vestigia vatem,
Evolvens quae verba milii sunt hostica dicta.
Ille pedem ante tulit, dein pergens talia fatur:
Quare sic trepidus? Dixi explevique rogantem.
Cuncta audita, tibi contraria, mente reposta
Stent solida, jussit sopitus ille, modo arrige ad ista
Consiliumque animumque tuum, digitumque levavit.
Cum dabitur praedulce jubar tibi cernere coram
Illius, pulchra quae oculorum luce tuetur
Cuncta, tuae vitae cursum tibi scire per ipsum
Fas erit. Haec vates, pedibus dein laeva petivit.
Sic nos deserimus murum, mediumque tenemus
Lrbis iter valli respondens, unde mephitis
Invisum usque illuc mittebat virus in ora.



(curavit Johannes Teresi)


scripsit Abbate Dalla Piazza Vicentino


  UTILIA

Bibliotheca Augustana
The Latin library
Latinitas Romana Salesiana
Poesis Latina Hodierna

  VARIA

  SCRIBE NOBIS

 

Latine loqui disce!!


Subnotationes fient
ante finem Septembris.

==============

=============

AMICI EPHEMERIDIS: