Varsoviae nata
per rete divulgata
ad omnia scitu digna spectans

Veneris die 24 mensis Septembris 2021
Prima
Nuntii
Acta
Crater nugarum
Miscellanea
In orbe
Politica
Scientiae
Valetudo & medicina
Athletica
Oeconomia
Homines
Socialia
Percontatio
Religio
Opiniones
Insolita
Chronicae
Epistula Leonina
Sanctus
Matterae
In Tempore "Coronario"
Cultura
Historia
Biographiae
Cinemata
Libri
Cultus Civilis
Poesis
Ellenica
Gnomon
Otium
Ars vivendi
Periegetica
Crucigramma
Hebdomada aenigmatum
facetiae
Fabulae
Holmesiaca
Detector Vacca
Narrationes
Superbia & odium
Crabatus
Varia
Vita Latina
Textus varii
Scholastica
Epistulae lectorum
Tempestas
Qui simus
Archiva
Annus 2021
Annus 2020
Annus 2019
Annus 2018
Annus 2017
Annus 2016
Annus 2015
Annus 2014
Annus 2013
Annus 2012
Annus 2011
Annus 2010
Annus 2009
Annus 2008
Annus 2007
Annus 2006
Annus 2005
Annus 2004

POESIS

Purgatorii V: Buonconte Monsfeltrius Dantis Allagherii Divina Comoedia

Jam procul umbrarum coctu digressus ab illo
Ibam, ductoris vestigia pone secutus.
Cum digitum intendens post me talem edidit una
Exclamans vocem: En si non fulgere videtur
5 A laeva jubar huic subeunti, et planta moveri
Non secus ac vivo. Ad rumorem ego lumina verti,
Atque illas vidi me unum lustrare stupentes.
Et retro fracti cedentia lumina solis.
Cur in tot curas animum libi dividis, inquit
10 Doctor, ita ut gressus cessarint? Cur tibi curae est,
Quid mussent illi strepitantes? Pergito mecum.
Et sine, quod libeat, post tergus dicere vulgus.
Sta veluti turris, quae immoto vertice nunquam.
Quid possit Boreas, didicit. Nam seraper, ubi una,
15 Atque alia atque alia invadit praecordia cura.
Longe a proposito fertur, quia, ubi altera gliscit,
Altera lentescit. Potui nil dicere contra,
Hoc uno excepto: Venio! Id dixi, ora colore
Valde conspersus, quo vir quandoque repertus
20 Est dignus venia. Interea transversa legentes
Clivi, prae nobis paulum longo ordine gentes
Ibant, pro versu versum Miserere canendo
Reddentes. At ubi sensit me turba vetantem
Per corpus transire meum, quae spicula mittit
25 Sol, interruptum mutarunt carmen in unum
Oh ! longum raucumque sonans. Ast agmine bini.
Ex illo, qui se legatos ore ferebant,
Occurrere simul nobis et voce rogarunt:
Quae sit conditio vobis decreta, docete.
30 Atque meus doctor: Jam vobis ire licebit.
Atque his, qui mittunt, eadem haec responsa referre:
Hujus adhuc corpus vera coalescere carne;
Cujus ut inspiciant umbram, si forte stetere.
Ut reor, haec satis est illis responsa dedisse;
35 Ipsi habeatur honor, quod eas fortasse juvabit.
Accensos nunquam, nocte incumbente, vapores
Tam cito ego vidi sudum diffindere coelum,
Aut mense Augusti nubes, jam sole cadente.
Quam citius reditum hi tulerint alti ad juga montis;
40 Atque ubi perventum est illuc, comitante caterva
Advenere sua regressi, ut fusa sine ullo
Turba ruit freno. Quae se agglomeratque premitque,
Ad nos festinans, numero gens plurima abundat,
Et venit oratum, vates dicebat; at ipse
45 Ne tamen ire viam desiste audique rogantes.
Non interrupto cursu. Tu, quae artubus illis.
Cum quibus existi primas iu luminis auras,
0 anima, incedis vestita, initura beatas
Sedes, clamabant venientes, ito parumper
50 Lenius atque vide, num quem libi noscere nostrum
Forte datum fuerit, cujus narrata reportes
Ad vestros. At cur properas? cur stare recusas?
Nos vis hostilis jam cuuctos funere mersit.
Assueti sceleri extremum duravimus usque
55 Ad tempus, donec lumen coeleste refulsit
Mentibus, ac docuit sic, ut malefacta perosus
Cum tletu ac certus veniam indulgere nocenti.
Quisque sua exivit, placato numine, vita,
Visendi quod amore sui praecordia adurit.
60 Ilis ego: Ut in vestros ego ligam lumina vultus,
Haud ullum inspiciens nosco. At vos si qua juvabit
Res penes arbitrium nostrum, o bene nata animarum
Turba, loqui haud pudeat. Nam pacem juro per illam,
Quam jubeor tantum ductorem pone secutus,
65 Nunc hoc, nunc illo properans, mihi quaerere iu orbe,
Id me facturum. — Tum contra talibus unus
Ifit: Quisque tuo benefacto lideret, ullo
Quamquam haud jurasses verbo, prodesse studenti.
Ni tibi propositum virtus male fida recidat.
70 Quare ego, prae reliquis unus qui te alloquor, oro,
Ut, si forte unquam terram conspexeris illam,
Aemiliae fines inter, quaeque Appulus arva
Exercet, positam, Fani tu largus abundes
Supplicibus verbis, quisque ut bene numen adoret
75 Pro me, ut purgando gravium delere malorum
Sit mihi fas labem. Namque est mihi patria Fanum.
Verum Antenoreos inter mihi plura profunda,
Unde eruor fluxit, nostra in quo vita sedebat,
Vulnera venerunt, ubi tutius ipse latere
80 Rebari Atestinus vehementi percitus ira
ln me plus aequo patrati est criminis auctor.
Quod si, dum fugi, Mirae loca lata petissem,
Cum juxta Oriacum me primum oppresserat hostis.
Nunc quoque, vitalis ubi ducitur aura, manerem.
85 Currenti est quaesita palus, cannaeque fimusque
Impediere adeo trepidantem, ut corpore prono
Conciderim; atque meis vidi manare cruentum
In tellure lacum venis. — Deinde incipit alter;
0 quae vota trahunt te celsi ad culmina montis,
90 Sic rata sint: succurre meis, miserescere praesens
Corde bono atque pio. Primas Monsfeltrius auras
Ducere me vidit. Buoncontem agnosce; Joannae
Non est cura mei . nec respicit altera egentem
Turba. Ideo hos inter demissa fronte vagari
95 Cogor. Ego huic; Quae vis. fortunave Campaldino
Te sic avertit procul, ut se scire sepulcrum
Nemo tuum dicat? — Tunc is mihi talia reddit:
Infra Clusinos agros delapsus Eremo,
Tollit ubi culmen pater Apenninus ad astra.
100 Fons ruit oblique, Archianus qui dicitur illic.
Jamque ego perveni, quo fertur nominis expers
Unda, meum diro transfossus vulnere guttur,
Diffugiens pedes, atque irrorans sanguine campum.
Hic me defecere oculi, pariterque loquela
105 Clamantem extremum, lingua frigente, Mariam;
Et corpus mansit solum. Nec vera pigebit
Dicere, tuque refer vivis. Demissus ab alto
Ales me prendit coelestis nuncius aulae;
Tartareus contra clamare: O tu, incola coeli,
110 Cur me dimittis vacuum? Tu aeterna reportas
Istius spolia ob miseram, mihi quae eripit istum,
Lacrimulam. At reliqui quod me manet , ipse repexum
Longe aliter mittam. Scis jam, ut se tollit in altum
Collectus vapor humidus atque recedit in imbrem,
115 In loca cum surgit, gelidis ubi stringitur auris.
Huc venit malus ille animus, qui mille nocendi
Usque aries poscit solertis acumine mentis,
Et fumum et ventum ingenita virtute repente
Movit. Ubi est exstincta dies, caligine vallem
120 A Prato Magno in coelum sublime minantis
Montis ad usque jugum texit, Dein desuper aethram
Admonuit , foetusque in aquam dissolvitur aër.
Praecipitant imbres, et quos jam terra nequibat
Accipere, in fossas tulit impetus, utque fluentis
125 Mos solet esse amplis, undae traxere ruinam
Tam rapide in flumen regale, ut nulla valeret
Vis prohibere malum. Mea frigore membra soluta
Indomiti Archiani furor aufert improbus inque
Arnum conjecit, solvitque a pectore nexam,
130 Quam fecere crucem mihi brachia, cum dolor ingens
Me vicit domitum, et per ripas volvit et imum
Per fundum; deinde ipse sua cinctum atque revinctum
Advolvit praeda. 0 patrias cum rursus adire
Fas tibi erit terras, dabiturque quiescere longo
135 A 'cursu atque labore viae (sic fata secundam
Tertia post animam est) , haud obliviscere nostri!
Sum Pia, me genuit Sena confecitque Maremma,
Scitque haec ille, prius mihi qui donarat habere
Annellum, sociamque tori uxoremque vocarat.

(curavit Johannes Teresi)


scripsit Abbate Dalla Piazza Vicentino


  UTILIA

Bibliotheca Augustana
The Latin library
Latinitas Romana Salesiana
Poesis Latina Hodierna

  VARIA

  SCRIBE NOBIS

 

Latine loqui disce!!


Subnotationes fient
ante finem Septembris.

==============

=============

AMICI EPHEMERIDIS: