|
Varsoviae nata |
|
Homo sum humani nihil a me alienum puto. |
| Lunae die 12 mensis Maii 2008 | ||
Latine
journal de bord en latin.
Hic invenies 5 ultimos nuntios hujus blog. Si tibi placet et si ceteros nuntios et alia hujus blogi inspicere cupis, vade ad http://pastrix.canalblog.com/ vel preme in quemdam nuntium.
Dies atri !
<p>Hic et proximi dies apud antiquos Romanos inter dies atros et infaustos numerari solebant, quod tunc celebrabantur Lemuria, quibus pater familias “memor veteris ritus ” media nocte surgebat et, per domum ambulans, nigras fabas ex ore jaciebat, dicens: :“Manes exite paterni”, ut familiam a Lemuribus Majorum tueretur. Haec narrat Ovidius in Fastorum quinto libro. Nobis vero est causa altera, cur hi dies atri habeantur. Mox enim praeterierit annus totus (“annus horribilis”, ut aiebat regina Britannorum) ex quo in solio principatus Galliae consedit Caudex, omnium qui eodem munere functi sunt, hominum memoria, majori parti civium pessimus nunc quidem videtur, Cum enim a paulo majore parte populi (quinquagesima tertia e centum suffragiis) mense Majo praeterito haud difficile electus sit, nunc, post annum in potestate exactum, vix a duodetricesima parte e centum approbatur. Quod nunquam tam cito ulli praesidi ante istum accidit. Quae sunt causae praecipuae hujus communis exprobrationis ? Primum, a principio non dubitavit se praebere “Robinum Silvanum” novi omnino generis, nam, cum hic a divitibus pecuniam eripere soleret, quam pauperibus donaret, iste, contra, vix rerum potitus, divitum vectigalia valde imminui jussit, pauperum autem augeri. Postea injunxit ut non solum numerus horarum quibus laborandum operariis est singulis hebdomadibus , sed etiam numerus annorum quibus in vita laborare debebunt erunt, ut otio optime merito frui possent, sensim augeretur. Quin immo, cum pollicitus esset se aucturum “potentiam (vel facultatem) emendi” operariorum, neque id efficere potuit, neque “inflationem pecuniae” impedire. Adde quod in rebus exteris se praebuit novum Fruticis catulum (post Antonii Blairi abitum) milites Gallos in Afganiam se missurum esse ad istum adjuvandum promittendo. Praeterea ejus privatae vitae eventa, cum, divortio subito facto cum sua uxore secunda <br />( quam coram diurnariis fastuose, die electionis, “suam curam unicam ” vocaverat), mox novam uxorem tertiam duxit, de qua, coram iisdem diurnariis, dixit : “Cum Carola res seria agitur !”, haec vitae privatae eventa, non sine ipsius permissu palam in publicum divulgata, majorem partem seniorum qui ei faverant valde offendisse feruntur. Denique illae mutationes, quas proponit scholis et studiorum universitatibus, a plerisque juvenum non probantur, qui fere cottidie in viis urbium Galliae, et imprimis Lutetiae, exprobrationem suam non sine tumultu demonstrant. <br />Dies atri ! Annus horribilis ! Anniversarius infaustus ! Utinam nobis liceret, tantum aliquot fabas nigras ex ore conjiciendo, domum nostram communem, Galliam, illo vetere ritu utentes, ab ista peste liberare !<br />Valete ad proximam hebdomadem.<br />Pastrix <br /></p> (Sun, 11 May 2008 20:27:23 GMT)
Mensis Majus
<p>Incepit tandem mensis Majus ! Post mensem Aprilem singulariter malignum, qui frigus, imbrem, nivem etiam, nobis fere singulis diebus attulit, verna tempestate frui tandem coepimus. Tempus profecto erat. Cottidie certe audimus viros meteorologiae peritos, omni occasione oblata, clamitare, maxima hominum culpa, temperaturam in toto terrarum orbe in dies calidiorem fieri, et hac de causa periculum humano generi imminere gravissimum, ne moles glaciatae in utroque polo adhuc rigentes aliquando liquefiant, adeo ut plurimae insulae et pleraeque urbes in litoribus sitae marium undis submergantur. Nos vero, eodem ipso tempore, de frigore querimur, et avide exspectamus dum tempestas mitior redeat, de futuro humani generis minime curantes. Qua in re, fateor, fortasse haud ita recte judicamus. ‘Quid ad nos’, inquimus, ‘si glacies polorum liquefiet. Ursorum phocarumque hoc interest, non nostra. Illi quidem viderint ! ‘. Sed interea diem carpamus, calore restituto fruamur, genio indulgeamus, vinum vel cervisiam frigidam, in sole recubantes, bibamus, ‘prosit’ invicem optato, avicularum cantu collaetemur. Quod vero ad nosmet ipsos pertinet, hoc vivendi modus cras desinet, nam redituri sumus ad Urbem, post ferias ruri exactas. Mihi quidem ipsi hoc minime molestum est, ut haud semel in diario hoc scripsi, nam vitam urbanam multo malo, quam rusticam, quanquam libenter fateor, interdum hanc non displicere, si non nimis diu patienda est….<br />Ergo ad proximam hebdomadem, optimi lectores et lectrices, optime valete.<br />Pastrix<br /></p> (Sun, 04 May 2008 14:10:53 GMT)
Magister scholae et sacerdos
<p><br />Jam bis audiveramus Caudicem laudantem partes quas agunt sacerdos et religio in educandis pueris, semel in Vaticano coram papam, et iterum in Arabia, coram principibus sectae Wahabitae, quae in religione Islamica una ex maxime fanaticis habetur. Nunc autem, in congressu cum diurnariis televisionis Gallicae, qui die Jovis proximo habebatur, opinionem suam etiam clarius explanavit, dicens haec : “ Magistri scholae est docere pueros officia civilia et res scholares, sacerdotis autem rabinive et cujuslibet (viri religiosi) docere eos significationem vitae ; hoc est enim quod vocatur laïcismus (vel laïcitas), scilicet hanc differentiam agnoscere…” In Vaticano quoque idem affirmaverat ministerium sacerdotis majoris momenti esse quam magistri sibi videri. Iste homo, qui palam jura matrimonii violavit , coram photographis in Aegypto cum pellice se exhibens, etiam antequam divortium (ab Ecclesia Catholica alioquin, ad quam ipse se pertinere affirmat, stricte prohibitum) cum uxore faceret, iste homo, inquam, ‘significationem vitae’ a viris religiosis in scholis doceri vult ? Quae est ejus ipsius vitae significatio, nisi semper plus potentiae, plus pecuniae, plus feminarum adipiscendi cupido ? Hancne ‘significationem’ cupit pueros in scholis inculcari ? <br />Sed fortasse, cum de ‘quolibet’ locutus est qui, praeter sacerdotem et rabini, ‘significationem vitae’ docere posset pueros, cogitabat quoque de viris ad ‘Ecclesiam Scientologicam’ pertinentibus, cujus satis studiosus esse videtur, nam unum de hujus sectae principibus, histrionem Tom Cruise, cum ipse administer rerum internarum erat, honorificissime in Galliam hospitem excepit et nescio quo titulo insigni ornavit . Adde quod ejus filius quoque in photographemate quodam juxta eumdem histrionem nuper se exhibuit. Quid plura ? Nonne solliciti esse jure possumus de sorte Galliae nostrae miseranda, quae in potestate talis viri versetur ? <br />Valete, optimi lectores lectricesque, ad proximam hebdomadem.<br />Pastrix <br /></p> (Sun, 27 Apr 2008 13:12:42 GMT)
Feriae vernales
<p>Feriae vernales</p><p>Regionem Lutetianam incolentibus (nam, in Gallia, cuique regioni suum feriarum tempus, ut deversoriorum possessores quam maximum lucri faciant) feriae vernales hodie incipiunt. Quae olim vocabantur feriae Paschales, sed propterea quod Pascha, ut est ab Ecclesia Catholica instituta, non tempore certo celebratur, sed ‘vagari’ solet, pro ratione singulorum annorum, a medio mense Marte ad extremum Aprilem, id quod annum scholarem quidem saepe perturbabat, abhinc aliquot annos decretum est ut ratio Paschae ipsius nulla posthac haberetur, sed feriae, quae inter secundum et tertium trimestre spatium anni scholaris interponi debent, fierent tempore quod aptissimum videretur unicuique regioni Gallicae. Ergo, ut ad propositum redeamus, hodie incipiunt feriae, quae nunc vernales vocantur (quanquam, apud nos quidem, ver nondum incepisse videtur) cum Pascha, apud Catholicos saltem, ante unum totum mensem celebrata sit. Nam apud Judaeos his ipsis diebus celebrari atque Papam Benedictum, dum Fruticem visitat, Synagogam quamdam adiisse Novi Eboraci audimus, ut Judaeis primariis pro hoc festo die gratularetur. <br />Has ferias ipse cum familia acturus sum ruri, in casula alpestri quam habemus prope Annecium in Sabaudia. Ii quidem qui hoc diarium jampridem legunt non ignorant quam vir urbanus sim, et quam me non alliciat cantus avicularum ‘mugitusque boum’ (Virg.G.II,470), et me multo malle in urbe, ac imprimis in 'Urbe', vitam agere, quam inter agros et agrestes. Sed quid faciam ? tempori cedendum est, et quod non potest mutari, fortiter patiendum . Utique aliquot dies ruri acti valetudini obesse nequeunt ! Ergo proximum nuntium mittam vobis, Mercurio (deo commercii et communicationis) juvante, ex casula mea, si quidem interrete assequi mihi licebit, tam longe a cultu civili remoto, et haud aliter atque Robinson ille in insula sua, derelicto, (hyperbolice, scilicet !)<br />Valete, optimi lectores et lectrices, et diem carpite<br />Pastrix </p><p><br /></p> (Sun, 20 Apr 2008 13:09:35 GMT)
Libertas populorum
<p>Libertas populorum</p><p>Post novissimum bellum mondanum, numerus civitatium (vel : civitatum) liberarum, in Europa, magnopere auctus est. Etenim, cum anno 1945, 25 (tantum !) civitates essent in Europa, scilicet ab occidente ad orientem, Lusitania, Hispania, Hibernia, Britannia, Batavia, Belgium, Luxemburgum, Gallia, Helvetia, Italia, Norvegia, Suetia, Finnia, Dania, Germania, Austria, Tzechoslovacia, Hungaria, Dacoromania Jugoslavia, Albania, Graecia, Bulgaria, Polonia, Foederatae Civitates Socialistae Sovieticae (F.C.S.S.), nunc addendae sunt in nostra nomenclatura 13 respublicae, (ex quibusdam civitatibus nuper discerptis distractae), scilicet Slovacia (de Tzechoslavacia distracta), Slovenia, Croatia, Bosnia, Nigromontium, Macedonia, Cosovia (omnes de Jugoslavia distractae, sola Serbia superstite), Lituania, Lettonia, Estonia, Ucraina, Bielorussia, Moldavia (omnes de FCSS distractae, Russia superstite) , ita ut 38 nunc numerentur. Et Juppiter solus novit claususne sit hodie hic numerus. . Nam haud rari supersunt etiam populi, qui, Kosoviae (quae est novissima civitas, quae sui juris esse agnota sit) exemplum sequi cupiunt, et, quanquam jam autonomia quadam fruuntur, ea non contenti, plus libertatis desiderant, ut Vascones, Catalonienses et alii in Hispania, Scoti in Britannia, et (quis scit ?) Flandri in Belgio … Videtur enim flare super capita populorum aura quaedam libertatis, quae, ut saepe commoda non pauca affert parti uni populi, ita nonnunquam tyrannicam se praebere erga partem minorem civitatis potest. Quod fere ubique accidit in terris ex quibus olim constabat Jugoslavia, ubi etiamnunc cives alienigenas opprimi et aliquando excludi a novis regiminibus saepe audimus. Ita ut haud procul absit quin putemus cives, qui minorem populi partem componebant in qualibet civitate ex diversis nationibus constante tutiores ab oppressione sibi videri potuisse , quam in his novis civitatibus minoribus, in quibus major pars populi, ad unam nationem pertinens, aegerrime alienigenas patitur in eadem terra una secum quiete vivere.<br />Nonne a majoribus nostris accepimus libertatem uniuscujusque finiri ubi incipit libertas alterius ? <br />Valete, optimi lectores et lectrices, ad proximam hebdomadem.<br />Pastrix</p><p></p> (Mon, 14 Apr 2008 15:52:12 GMT)
NUNTII