VITA LATINA
Nuntii de orbiculo Latinitatis Vivae fautorum.
Aquileia locus Latinitatis
 Aquileia locus Latinitatis
Iterum manipulus linguae Latinae amantium Aquileiam convenit,
sicut anno superiore. Ex vicis tum finitimis cum longinquis -
usque ad Hiberos - a. d. VIII Kal. Oct. (die XXIV mensis
Septembris) pervenimus, suum quisque libellum adferens. Primum
musaei archaeologici mirabilia tam in aulis quam in amplissimo
lapidario visitavimus, comitante ductrice quae de Aquileiae
historia populis commerciis viis monumentis viris mulieribus
summa cum doctrina disseruit, omnium admirationem suscitans.
Postea sub eiusdem musaei porticu suum quisque breve scriptum
(poëticum aut prosaicum) legit et de eodem pristino sermone
utens disseruit, ut vera "conloquia Latina" haberentur;
idem factum est diutius postero die. Catulli, Johannis Pascoli,
Ovidii carmina, Senecae sententiae, inscriptiones in ipso musaeo
archaeologico dispositae ab unoquoque delecta et demonstrata
materia fuerunt disputationum de amicitia, de amore, de honore,
de pulchritudine, de vita ipsa; lingua Latina iterum in vico
gloria pristina onerato resonuit. Non solum
adulti, sed etiam iuvenes et adolescentes adfuerunt, linguae
Latinae futurae spes. Non defuerunt dapes indigenae sicut candida
zeae polenta, suilla et bovilla assatae, dulcia et vinum abundans
necnon facetiae et cachinni.
Magistrae doctissimae Foroiulianae, quae nos omnes convocavit,
rectori Aquileiae musaei archaeologici necnon Jovi pluvio
misericordi, qui imbres retinuit (aliter atque anno superiore),
gratiae maximae agendae sunt. Idem speramus repetitum iri anno
proximo nescio ubi... Ephemeris tempore oportuno praenuntiabit,
vos qui legitis parati estote!
Scripsit Herimannus Novocomensis
|
