PERCONTATIO
BromTEXT
Bellum adhuc longe abest
Susanna Knaul diurnaria („Die Presse“) cum
Shlomo Brom, viro Israeliano securitatis publicae peritissimo,
collocuta est.
Die Presse: Pace inter Israeles et Aegyptios plus XXX annos
durante tamen legatus Israelianus nunc fugatus est. Num id
exspectasti?
Shlomo Brom: Similia provideri potuerunt. Nam exspectandum
erat rationes, quae sunt inter nos et Aegyptios, difficiliores
fore. Quae modo in urbe Kairo gesta sunt, nemo scilicet providere
potuit, tamen difficultates quasdam provideres.
Cur talia nunc fiunt?
Causa est, quod novus actor praecipuus scaenam intravit,
scilicet populus Aegyptius.
Quatenus vitio Israelium illa sunt facta?
Aegyptii non uni soli rei reclamant. Tyrannis id, quod populus
sentiebat, semper neglegebat, sive de rebus internis sive de
rebus externis. Status Palaestinensium animos hominum movet.
Certe culpa quaedam apud Israelianos est: nam dubium non est,
quin , si discordiae, quae sunt inter Israeles et Palaestinenses,
tollerentur, ira hominum illorum facile sedaretur. Quod pace
facienda potissimum impetraremus. Sed etiamsi fieri non potest,
ut pacem faciamus, tamen variis modis discordias minuere possumus.
Sed pro dolor contrarium fit: discordiae inter nos et civitates
Arabicas culpa nostra augentur.
Quid ergo Israeles nunc faciant?
Praecipue id, ut denuo cum Palaestinensibus de pace agant.
Beniaminus Netanjahu, primus minister, hoc tempore
magis calamitatem minuere quam rem publicam bene administrare
videtur. Quid consilii ei esse censes?
Certum consilium equidem cognoscere non possum. Nihil agere
videtur nisi id, ut in re publica supervivat.
Dies a.d. XII. Kal. Oct. appropinquat. Cum Palaestinenses
ad Nationes Unitas tulerint, ut res publica Palaestinensis
agnosceretur, Israeles magis magisque urgebuntur. In qua re ubi
sunt maxima pericula?
Rationes, quas habemus cum civitatibus vicinis, in discrimine
erunt, deinde incertum erit, quae res apud Palaestinenses posthac
fiant. Nemo quidem credit denuo de pace actum iri, ergo quid iis
erit reliquum? Reclamationes continuabuntur. Sed res ita in
discrimine est, ut facile e reclamatione caedes fiat.
Plures in dies sunt, qui dicant „ver Arabicum“ in
„hiemem islamisticam“ mutari. Quid de ea re censes?
Dissensiones cum Aegyptiis continuabuntur. Tamen dicere non
ausim pacem, quam cum Aegyptiis habemus, in periculo esse. Adhuc
a bello longe absumus. De pace anno MCMLXXIX facta, quam servari
Aegyptiorum plurimum interest, non dubitatur.
Scripsit Volfgangus Austriacus - 12/09/2011 23h57
|
