Varsoviae nata
per rete divulgata
ad omnia scitu digna spectans

Veneris die 3 mensis Aprilis 2020
Prima
Nuntii
Acta
Crater nugarum
Miscellanea
In orbe
Politica
Scientiae
Valetudo & medicina
Athletica
Oeconomia
Homines
Socialia
Percontatio
Religio
Opiniones
Insolita
Chronicae
Epistula Leonina
Sanctus
Matterae
Cultura
Historia
Biographiae
Cinemata
Libri
Cultus Civilis
Poesis
Ellenica
Otium
Ars vivendi
Periegetica
Crucigramma
Hebdomada aenigmatum
facetiae
Fabulae
Holmesiaca
Detector Vacca
Narrationes
Superbia & odium
Crabatus
Varia
Vita Latina
Textus varii
Scholastica
Epistulae lectorum
Tempestas
Qui simus
Archiva
Annus 2019
Annus 2018
Annus 2017
Annus 2016
Annus 2015
Annus 2014
Annus 2013
Annus 2012
Annus 2011
Annus 2010
Annus 2009
Annus 2008
Annus 2007
Annus 2006
Annus 2005
Annus 2004

PERCONTATIO
Avrum Burg de consilio duarum civitatum irrito

Avrum Burg de consilio duarum civitatum irrito

Die Presse: tecum de re publica Israeliana colloqui velimus.

Avrum Burg: O rem molestissimam ! Nonne de alia re colloqui licebit? sed ioco remoto: quid suffragiis mutatur ? nihil. Ergo quaerere oportet: quomodo aliquid mutare possumus? Quid mutabitur?

Nonne nihilo minus suffragia sunt habenda?

Pater meus, qui multos annos in re publica versabatur, dicere solebat democratiam esse optimum quidem rei publicae statum, qui – pro dolor - quinto quoque anno comitiis habendis everteretur. Nam id, quod populus cupit vel sentit, ex suffragiis minime apparet.

Quid est, quod populus cupit et sentit?

Plurimi dicunt partes sinistras non iam exstare. Tamen, sive ad rationes spectamus, quae sunt inter religionem et rem publicam, sive ad res oeconomicas, civitas in duas aequas partes divisa esse videtur. Ex quo apparet cives a cogitationibus „sinistris“ minime abhorrere. sed eorum factio ex eo tempore, cum Itsak Rabin occisus est, dissipata et quasi dissoluta est.

Nam ex comitiis nuper habitis cognoscitur nulla esse proposita sinistris communia. Contra partes dextrae in eo consentiunt, quod de Israelia Magna cogitant, non quin pacem velint, sed quia pretium pacis solvere nolunt.

Anno MMII scripsisti non iam multum temporis esse reliquum ad cursum mutandum. Hodie, in tanta coloniarum amplificatione, quaeritur, num tempus ad duas res publicas instituendas etiam suppeditet.

Consilium duarum civitatum moribundum esse videtur. Nondum mortuum est, sed morbo gravissimo affectum.

Ergo exsequiae publicae dabuntur ?

(ridens) nescio, quisnam orationem funebrem habeat. Bipartitio ideo moritur, quod Beniaminus Netanyahu eam procurat. Quod quidem rhetorice tantum fecit. Altera optio est unam retinere rem publicam: si id volumus, denuo duae nobis dantur optiones: aut – nisi statum rei publicae commutaverimus – civitatem habebimus, in qua altera pars imperat, altera servit, civitatem, in qua dimidium civium opprimitur; aut civitatem habebimus, in qua omnibus eadem iura sunt eaedemque libertates. Quae si praestabuntur, non referet, quibus institutis id consequamur.

Quid de commutationibus sentis, quae in civitatibus finitimis fiunt?

Anno MMX , cum spectavistis, quid in platea Tahrir gereretur, vos ut cives Europaei animis incensis plausistis, cum homines pro libertate pugnantes videretis. At nos hostes vidimus, nos vidimus illos „fratres Mahumetanos“.

Forsitan nos – aliter atque Israeles – meliores exspectaverimus eventus.

Sex mensibus abhinc proelio in Gaza facto illi fratres Mahumetani inter nos et sodalitatem Hamas intercesserunt. Ex quo apparet fratres Mahumetanos nobis maiori usui esse quam Mubaracum praesidem priorem.

Nudius tertius lis inlata est in Avigdorem Lieberman, qui minister fuerat rerum externarum. Quid ultra aget?

Quomodo iudices iudicaturi sint, nescio. Tamen puto quondam fore, ut ille primas in re publica partes agere possit.

Num de uno atque eodem viro loquimur?

Certe quidem. Si XV abhinc annis praedixissem Arielem Sharon, qui pater coloniarum appellatus est, Gazam omissurum esse, insanum me esse dixisses. Si X abhinc annis praedixissem Ehudum Olmert quondam fore virum, in quo sinistri suam spem ponerent, dixisses mente me captum esse. Ergo censeo fore, ut Lieberman quoque vestigia eorum sequi possit, si modo ad rem publicam revertatur. Numquam enim in Israeliam Magnam iuravit; certe paratus erit ad quasdam concessiones, etsi in fines anni MCMLXVII se recipere renuit.

Scripsit Volfgangus Austriacus - 19/02/2013 23h12



Nuntii Latini Stationis Radiophonicae Finnicae

Nuntii Latini Bremenses





BREVES Prope decies centena milia in toto orbe virocoronario affecti sunt. Plus quam ducenta milia in Civitatibus Unitis ubi providetur numerum minimum mortuorum centum milia, maximum ducenta quadraginta milia fore.
Toto orbe virus coronarium expanditur; in summa sex centena milia contagione affecti sunt quorum plus quam centum milia in Civitatibus Unitis.
Tria centena milia in toto orbe virocoronario affecti sunt, qui perierunt tredecim milia, plus quam nonaginta milia ad sanitatem perducti.
Uno die in Civitatibus Unitis numerus aegrorum coronaviro duplicatus est: plus quam tredecim milia contagione corrupti sunt. Gubernator Californiae imperavit civibus ne domo exirent ut morbus coerceretur.
Brasilia, quae iam clauserat fines terrestres, prohibuit ne advenae a magna parte Asiae et ab Europa ingrederentur ob metum coronaviri contactus.


IN ORBE
IN ORBE
IN ORBE
IN ORBE
IN ORBE

 

Latine loqui disce!!


Subnotationes fient
ante finem Septembris.

==============

=============

AMICI EPHEMERIDIS: