Christie contra Corzine

Sunt duo comitia in Civitatibus Unitis Americis horno aliquantilli momenti: Altera in Virginia, altera in Nova Caesarea. Nunc in Virginia gubernatus a factione Democratica tenetur et fieri potest ut Democraticae eum pergant tenere. Alia sunt in Nova Caesarea ubi certamen est inter Jon Corsine, Democraticum, qui nunc honorem gerit, et Christopher Christie, Republicanum, qui adhuc in demoscopiis superat Gubernatorem Corsine ad decem puncta. Dies comitialis est septimus mensis Novembris. Qui sunt hi candidatores et quae res inter se arguuntur?

Natus est Jon Corzine in civitate Illinoisia anno millesimo nongentesimo quadragesimo septimo. Pater agricola erat, mater mater. Pedifolli ovali corbifollique lusit et erat dux ambabus turmis in lyceo. Optimus etiam discipulus erat. Ex Universitate Illinoisiana Urbanae gradum Baccalaureatum cum clave Phi Beta Kappa accepit. Magistrum deinde Administrandi Negotii (MBA) accepit ex Universitate Chicagi. Intravit curriculum vitae in argentariis. Multas experientias cepit, etiam attingens summum illius praeclarae societatis argentarii Goldman Sachs cum factus est Praesidens. Post venditionem publicam actiarum Goldmani Sachs, meruit plus quattuor centum millionibus dollarorum. Intravit orbem politicum. Vicit sedem e Nova Caesarea Senatoris quem tenuit quinque annos. Tunc vicit anno bis millesimo quinto honorem Gubernatoris Novae Caesareae, spatium primum cuius nunc terminatur.

Quid de Christophero Christie? Iunior quindecim annis Gubernatoris Corzine natus est Christopher Christie Novae Arcae anno millesimo nongentesimo sexagesimo altero. Adolevit in oppidulo Livinstonia prope Novam Arcam ubi in lyceo publico basipila lusit. Studuit scientiae politicae apud Universitatem Delevarianam gradiens Baccalaureatus anno millesimo nongentesimo octogesimo quarto. Post tres annos accepit gradum Doctoris Iuris ex Universitate Seton Hall. Curriculum vitae secutus est in lege donec attigit honorem Praefectus Legis (Attorney General) Novae Caesareae. Deinde intravit orbem politicum, ubi vicit multos honores et in re publica civitatis et in comitibus. Tandem decrevit petere gubernatum contra Corzine.

Certat Christie contra Corzine nitentibus argumentis suis his in rebus: primo, corruptio Corzini; altero in ineptiis eius. Ut exemplum corruptionis, praebet apprehensionem quadraginta quattuor hominum aestate modo exita, plerorumque e factione Democratica quae regnat septentrionalem regionem Novae Caesareae. Ineptiae Corzini fundantur in contradictione inter statum currentem oeconomiae Novae Caesareae, exeuntis nunc e recessione, sicut et gradum aeris alieni publici et gradum vectigalis in civitate. Quo pacto fieri potest, rogat, ut vir peritissimus rerum oeconomicarum non melius possit regere negotia civitatis? Indignum est! Corsine contra defendet se dicens statum malum recentem Novae Caesareae partem esse rei maioris quam solum in Nova Caesarea. Ita multi homines sine munere sunt. At hoc appertinet ad rem nationalem, praecipue ad crisin argentariarum anno praeterito internationalem. Porro, est eventus facultatis suae in rebus oeconomicis ut condicio Novae Caesareae non sit peior. Contra accusationem corruptionis, ridet Corzine. Opprobrii est ut prior Praefectus Legis visus sit excogitare apprehensionem multorum virorum factionis Democraticae in media regione huius factionis, dum ipse Christie ultra limes legum multis apparatibus electronics usus est ad indicia collegenda de hostibus suis politicis. Etiam adiuvit cognatos suos capere pacta e civitate quae multorum dollariorum in his indiciis capiendis valent. Heu!

Ex perspectu nationali, comitia haec tenent multa studia. Republicani post comitia Praesidenti Obamae esse in confusione et statu collapsus dicuntur. Fieri potest etiam uno anno post ruinam, haec factio potest rursum surgere? Videamus.

O Tempora, o mores – iterum…

Iterum fama civitatis Novae Caesariae ut civitas omnium corruptissima confirmatur. Vulgo Nova Caesaria domus est istius familiae scelestae, “mafiosae,” “Illi Sporani,” ab emissione televisifica eiusdem nominis infamis factae: nex, repetundae, violentia. Haec est terra industriarum sordidarum, motus mercium, autoplaustrorum, ferriviarum, portuum, navium onerariarum, horreorum, constructionis. Saepe homines indolis dubii divites fiunt; ex ambitione ab eis corrumpuntur viri politici honores petentes. Est fictio – plus autem in qua est quam granum parvum veritatis.

Testare acta recentiora. Tituli in omnibus actis diurnis leguntur: “Maximum opprobrium politicum in historia Novae Caesariae.” Scopus gradusque huius opprobrii recentioris vere magnificus est: Septimana praeterita quadraginta quattuor viri politici, multi summo in honore, una cum “novissime” multis rabi orthodoxis apprehensi a custodibus Ministerii Foederalis Investigationis (FBI) sunt. Duae erant accusationes: a) receptus a politicis pecuniae “sub mensa” a negotatoribus “falsis” qui voluerunt e politicis gratiam in regulis constructionis mutandis datae; b) lavatio internationalis pecuniae, etiam casus unus insolitissimus pertinens ad venditionem renis a rabbi Orthodoxo. Est latus politicum – accidit modo tres menses ante comitia gubernatoris Novae Caesariae in quibus is qui nunc hunc honorem gerit est factionis Democratici, Johannes Corzine, et is contra eum, Christophor Christie, est Republicanae factionis. In corde regionis factionis Democraticorum, in comitatibus septentrionalibus Civitatis, creberrimis hominibus, electoribus, hoc verrere a FBI opprobrii accidit.

Exempla scopi: apprehensus praefector urbis Secauci (Secaucus); apprehensus praefectus urbis Hobocen (Hoboken) secundum flumen Hudson adversus Novum Eboracum; apprehensus praefectus urbis Ridgefield (Campus Iugi, Latine fortasse); apprehensus vice praefectus urbis Caesaropolis; apprehensus legatus Gubernatoris Corzine et legislator et minister superior, et praesidens collegii Jesuitici Sancti Petri Caesaropoli Josephus Doria; apprehensi erant multi rabbi Orthodoxi sectus Syriaci Iudaeici – in toto plus quadraginta quattuor et etiam ei numerandi apprehensi. Horror unus adhuc accidit – unus apprehensus, Jacobus Shaw, rerum politicarum peritus et consiliator Democrati factionis, mortus mox post apprehensum sui in diaeta sua inventus est. Dionysius Elwell, praefectus Secauci, adhuc se abdicavit. Nunc erunt defensiones audiendae, quas attendimus. Nunc venit dedecus. Nunc veniunt lacrimae. Nunc veniunt apologiae. Nunc venit effectus comitiis.

In Civitate istorum Sopranorum veritas insolitior fortasse fictione.

Die Lunae, undetricesimo mensis Iunii, supplicium suum accepit Bernardus Madoff - proximos sesquicentum annos vitae suae in carcere deget. Proximo die fabulae eius poeni accipiendi Acta Diurna (The Daily News) – acta diurna "aptissima" instar Novi Eboraci – septem paginas, etiam illam primam titulis litterarum maximis una cum duobus photographiis iuxta positis dederunt: alterum Michaelis Jackson sub titulo "Saltatio Ultima Michaelis;" alterum Bernardi Madoff sub litteris "Sentina Rei Publicae." Ambae imagines faciebus obliquis virorum. Nulla affectatio aequianimi. Immo fabula principalis erat illa editorum, opinio Actorum Diurnorum. Hoc vero est Acta Diurna sine excusationibus. Est neque illa "superior" Tempora Novi Eboraci; neque illa "inferior" Post. Aevum aureum eius decenis quartis saeculi praeteriti fuit et tenet fortiter traditionibus suis – magnis photographiis, magnis titulis, sententiis domus editorialis, habitu obeso, nullis excusationibus, omnia sub signo eius foriculae praeclarae camerae. Quo modo de Bernardo Madoff fabulam tractant Acta Diurna?

Prima pagina: "Humanitas adhuc eum in opprobrium misit," scripserunt editores. Hic homo vix rei publicae, immo sentina est planetae. Nullus testis indolis eius bonae apud iudicium eius prorsus gressus est. Secunda tertiaque pagina: "Bernardi Iudicium Capuli Pini." Una imago est diaetae opulentissimae Novi Eboraci, pretium quae valet plus octo milionibus dollarorum. Sed altera imago in carcere est eius cellulae Laconicae. "Cum Bernardus Madoff tandem e carcere exitum facit," scribunt scriptores Zambito, Martinez, et Siemaszko e facultate scriptorum actorum diurnorum, "fere certum erit in arca pinea." Quarta et Quinta pagina: Sententiae victimarum. Unus ex eis titulum magnum supra caput suum iactat exclamantem: "Madoff pecuniam furatus est, SEC (Securities and Exchange Commission) id ignoravit, IRS (Internal Revenue Service) eam servavit." Sexta et Septima pagina: a) locutio Bernardi ipsius paenitentiae suae – "me vertam ante vos et dicam ‘paenitet me criminis mei’" – vae, vae, vae; b) locutio Ruthae, coniugis eius – "ut relatum non est. Ab eo ego ipsa tradita est et vobiscum sto et sentio ." Hoc sub titulo fabulae a Patrice O’Shaughnessy datae – "Exodium istius regis furti generis Ponzi." Scripsit O’Shaughnessy "Rex Ponzi furti etiam regem musicae popularis obscuravit ut alliceret circenses ad exodium suum." Vale, Bernarde; Vale Michaelis.

"Donec Domina Illa Crassa Cantat …. "

Hoc tempore anni fautores Novi Eboraci ludi basipilae seriem appellatam "subterranea series" ("subway series) inter illos "Yankios" Bronxiae et illos Metropolitanos vicus Reginae maximo cum studio attendunt. Optimates se confingunt Bronxiani; populares se Reginenses. Color illorum cyaneus est ornatu clavis tenuibus designato referente argentariis pecuniae collocationis; Metropolitani altera parte colores gerunt refererntiam facientes ad antiquos Gigantes et Elusores (Dodgers) nunc qui in California ludunt, sed olim Bruclini Manhatanique – solidi sunt colores et temerarii in fasciis atris, aurantiis et venetis. Stadia cuiusque turmae attinguntur ferrivia subterranea. Habet quidem quaeque turma stadia nova. Quis optimum et maximum stadium habet? Estne optimum illa domus ab Infante (Babe Ruth) ipsa aedificata, an novum nunc appellatum "Citi Field" memoriam tenens domus antiquae fabulatae ut "Ebbets Field" bene notae – ambo ad impensum plus octingentis milionibus dollarorum constructa! Lusus primus seriei die Veneris apud Yankiorum Stadium tentus est.

Mox fortasse erit alea ludis athleticis in Delevaria. Deficit nunc aerarium pecuniae huic civitati ad $780 miliones dollarorum. Gubernator Jacobus Markell rogationem aleae ludis athleticis sinendae tantummodo hebdomade superiore signavit pertulitque in legem. Aleam ludis athleticis adiuturam esse explere hanc lacunam pecuniae sperat Gubernator Markell. Adiudicanda autem est Curiae Supremae Delevarianae eius lex, inter alia de methodo sponsionis iaciendae. Incertum est utrum debeat valere methodus "parlays" – fortasse Latine "parata" – quibus pendeat sponsio finalis in priore sponsione – an methodus recta qua sponsio iaciatur singulis ludis. Alii sunt qui legem sustinent, alii qui negant. Foedus Nationalis Pedifollis Ovalis, exempli gratia, contra est. Credit legem futuram esse malum ludo pedifollis. Consentit Societas Nationalis Athletica Collegiorum. Nolunt accidere ut alea pandat e Nevada. Unus advocatus qui stat pro lege est Brandon Lang, peritus vir his rebus et scriptor in actis diurnis e Nevada. Arguit gradum pecuniae solum affixum uni ludo, Crateri Supremo, ex alea ultra legem nunc attigisse $380 miliones dollarorum. Si esset vectigal non modo aleae huius ludi sed etiam ómnibus ludis atheticis, influeret in aerarium Civitatis plus $6 billionibus dollarorum. Jacobus Butkievicz, autem, professor et oeconomista apud Universitatem Delevarianum, hunc numerum irridet. Credit non plus quam inter quinque et quinquaginta miliones dollarorum valiturum esse tale vectigal. Quicumque est eventus iudicii Curiae Supremae Delivarianae, omnes hoc consentiunt: nova lex purgat negotium obscurum eorum qui inter sponsiones illicitas se interponunt, eorum qui libellos rationum tenent. Forsitan mox alea iacietur.

Subnotationes fient
ante finem Septembris.