|
|
|
PERIEGETICA
DE ITINERE IN GRAECIAM DISCIPULIS ERUDIENDIS -
 De itinere in Graeciam
discipulis erudiendis
Pars prima
Quodam die mensis
Aprilis, iam sero mane, universi, discipuli et magistri
comitantes, ad Anconae portum raeda cursuali pervenimus. Sub
meridiem navem “Celerrimam” conscendimus: post
aliquantum temporis discessum est, dum Ecclesia Sancti Cyriaci,
celebre monumentum artis Romanicae, posita in promontorio
Anconitano quasi urbis custos, lente recedere videtur. Navis
tranquille procedit aequor secans. Caelum caeruleum, aer tepidum,
mare placidum, undae solis radios replicant, ut auro roridae: in
navis constrato iucundum est se verno soli exponere, apricatione
calescere. Alii discipuli vagantes navem explorant, alii in
diaetis strepunt vel musicam audiunt, alii sub sole colorantur.
Adveniente vespero, sol occidens velocius in mare mergit. Cibi
sunt Graeci, omnes nautae Graece tantum loquuntur, pauca Italice
vel Anglice; omnes libri Graece, nihil ephemeridum. Per totam
noctem navigatio tranquilla procedit, sed prima hora diei a
nautis e somno excitamur: iam navis appellit ad portum
Igoumenizae qui vergit ad Graeciae Septemtrionem. In terram
expositi, adhuc somno oppressi in raedam cursualem quae manserat
in navis sentina, ascendimus; dux nobis est Iordanes
Thessalonicensis.
Inde iter incipit
ad “meteoras”: regio Epyri plerumque montuosa a paucis
habitatu, in via nulla tecta ostenduntur, praeter quaedam
oppidula longe in clivis vel in valliculis. Deinde in Thessaliam
pervenimus ubi in cacumine rupium fusco colore meteorae
mirabiliter apparent, quae monasteria Mediaevalia monachi
aedificaverunt in summum saxorum magna cum difficultate, ut vitam
segegrem agerent meditatione rerum caelestium, sed etiam
laborando et sese sustentando, ita ut itinerarium animi ad
Deum conficerent, amoti ab omnibus rebus humanis. Multas scalas
scandimus ad summum adituri, sed in antiquo nullae ex iis
fuerunt: nam monachi recessus effodere soliti erant in saxis,
inde funibus, retibus, cochleis, montes ascendere materies
afferrentes aedificii exstruendi.  A nobis primum
Magna Meteora vel Transfigurationis Christi visitatur: hic nobis
monstrantur, praeter alia, cella vinaria, furnus, officinae,
instrumenta; hic est ecclesia cognominata katholicon (omnibus
aperta) forma crucis Graecae, clara muris pictis vel pretiosis
sacris imaginibus. Deinde etiam parvam meteoram sororum dicatam
Sanctae Barbarae imus visitatum; nec deest catholicon. Etiamnunc
sex monasteria ab anachoretis incoluntur; cetera deserta vel
diruta. Admirari non possumus haec monumenta nisi religiose ac
magna reverentia. Meteorae peropportune haec monasteria
nominantur, id est “altae, quae sunt apud caelum”;
petrae fere nigrae ortae sunt a mari, post longam mutationem
naturae terrarum: etiam vox Thessalia a thalassa (id est a mari)
exoriri existimatur.
Post meridiem ad
amoenum oppidulum Kalambakam sub meteoris adventum est. Hic
libenter ambulatur: tabernae et thermopolia, inter alia, haec
scripta ostendunt: “Pitsa”, “Kebab”, qui cibi
iam toto orbe noti sunt. In quodam deversorio loci pernoctamus.
Scripsit Lydia Ariminensis
|
|
|
