Varsoviae nata
per rete divulgata
ad omnia scitu digna spectans

Saturni die 5 mensis Decembris 2020
Prima
Nuntii
Acta
Crater nugarum
Miscellanea
In orbe
Politica
Scientiae
Valetudo & medicina
Athletica
Oeconomia
Homines
Socialia
Percontatio
Religio
Opiniones
Insolita
Chronicae
Epistula Leonina
Sanctus
Matterae
In Tempore "Coronario"
Cultura
Historia
Biographiae
Cinemata
Libri
Cultus Civilis
Poesis
Ellenica
Gnomon
Otium
Ars vivendi
Periegetica
Crucigramma
Hebdomada aenigmatum
facetiae
Fabulae
Holmesiaca
Detector Vacca
Narrationes
Superbia & odium
Crabatus
Varia
Vita Latina
Textus varii
Scholastica
Epistulae lectorum
Tempestas
Qui simus
Archiva
Annus 2020
Annus 2019
Annus 2018
Annus 2017
Annus 2016
Annus 2015
Annus 2014
Annus 2013
Annus 2012
Annus 2011
Annus 2010
Annus 2009
Annus 2008
Annus 2007
Annus 2006
Annus 2005
Annus 2004

ELLENICA

Superstitio siue δεισιδαιμονία

Περὶ τοῦ Θεοφράστου χαρακτῆρος

Superstat religio superstitione imbuta non tantum Latine sed etiam apud Graecos, quam δεισιδαιμονίαν dicunt, ἀπὸ τοῦ δεδιέναι τοὺς δαίμονας, id est a deorum metu: hominum igitur formido modo apud Graecos apudque Romanos amplissime indicatur. Quam uerum ille Lucianus Syriacus ἐν τῶι Ἀλεξάνδρωι ἢ Ψευδομάντι summo probro in Alexandri uita condemnat, qui hominum deceptor periurusque semper esse uidetur. Apud Latinos item Lucretius Carus in libris de rerum natura Epicurum ipsum mendacium religionum indicat uictorem atque summo conatu mortis metum abigere nititur. Cum uariis posthac modis de superstitione multa dicantur, Theofrasto ipsi sapienti ab omnibus multa debita sunt, qui primus in libro de moralibus characteribus superstitioni corpus finxit atque scriptoribus illis exemplum proposuit:

[1] Ἀμέλει ἡ δεισιδαιμονία δόξειεν ἂν εἶναι δειλία πρὸς τὸ δαιμόνιον, ὁ δὲ δεισιδαίμων τοιοῦτός τις, [2] οἷος ἐπιτυχὼν ἐκφορᾷ ἀπονιψάμενος τὰς χεῖρας καὶ περιρρανάμενος ἀπὸ ἱεροῦ δάφνην εἰς τὸ στόμα λαβὼν οὕτω τὴν ἡμέραν περιπατεῖν. [3] καὶ τὴν ὁδὸν ἐὰν ὑπερδράμῃ γαλῆ, μὴ πρότερον πορευθῆναι, ἕως διεξέλθῃ τις ἢ λίθους τρεῖς ὑπὲρ τῆς ὁδοῦ διαβάλῃ. [4] καὶ ἐὰν ἴδῃ ὄφιν ἐν τῇ οἰκίᾳ, ἐὰν παρείαν, Σαβάζιον καλεῖν, ἐὰν δὲ ἱερόν, ἐνταῦθα ἡρῷον εὐθὺς ἱδρύσασθαι.

Deorum formido superstitio pro certo esse uidetur: superstitiosus enim talis est, qualis, si forte funeribus intersit, manus identidem luens aspergensque laurum ponit in ore diemque totum isto pacto adambulat. Postea si quo casu mustela occurrat, non prius procedit quam quidam eo praecurrat aut petrae adiciat tres in uiam; sin domi anguis inueniatur, si παρείας id est Aesculapio sacer anguis- Sabadium id est Phryx deus bacchanalium- inuocat, si sacrorum est, heroicum templum extemplo coluit.

Scripsit Andreas Nouocomensis



Profectae de profectura edita sunt!

  CULTUS
DE OBSCURO OBITU RAPHAELIS SANZIO (II)
De re adhuc disputatur
  HERMETICA
Albente caelo
Haicu Latinum ab "Opaca Fronde"
  CULTUS
DE NOVO INVENTO POMPEIANO
Duo corpora prope integra restituta sunt
  HISTORIA
DE OBSCURO OBITU RAPHAELIS SANZIO (I)
Incerta est mortis causa
  ELLENICA
Superstitio siue δεισιδαιμονία
Περὶ τοῦ Θεοφράστου χαρακτῆρος

 

Latine loqui disce!!


Subnotationes fient
ante finem Septembris.

==============

=============

AMICI EPHEMERIDIS: